Albania

Albańczycy wywodzą swe pochodzenie od plemion iliro-trackich, zamieszkujących tereny obecnej Albanii w starożytności. Następnie weszły one w skład prowincji rzymskiej, a od 395 roku -Bizancjum. Na przełomie VI i VII wieku zaczęli tu docierać Słowianie. Od połowy IX wieku do początków XI wieku ziemie te wchodziły w skład Bułgarii. W XTV wieku zagarnął je car Serbów i Greków - Stefan Duszan. Po rozpadzie państwa Duszana Albania na krótko uzyskała niezależność.W latach trzydziestych XV wieku kraj podbili Turcy. Przeciwko nim powstał Skanderberg, który zrzucił zwierzchność Turcji, od 1443 roku rządził Albanią i do roku 1467 skutecznie odpierał ataki wroga. Skanderberg położył podwaliny państwowości Albanii. W roku 1479 Turcy ponownie zajęli Albanię i rozpoczęli jej islamizację. Nastąpił gospodarczy i kulturalny upadek kraju. Ziemia przeszła na własność państwa, chłopi zostali przypisani do ziemi (w końcu XVI w.). Jedynie feuda-łowie po przyjęciu islamu mogli zatrzymać swoje majątki. W wieku XVIII i XIX niektóre rody feudalne rządziły dziedzicznie swoimi prowincjami. W wyniku wojny bałkańskiej (1912-1913), toczonej przez Bułgarię, Serbię, Grecję i Czarnogórę z Turcją (zakończonej klęską Turcji), Albania uzyskała niepodległość w 1913 roku, a jej pierwszym władcą został książę niemiecki Wied, obalony po roku przez swego ministra Esada Paszę. Kres albańskiej niepodległości przyniosła inwazja faszystowskich Włoch w roku 1939, a następnie okupacja niemiecka w latach 1943-1944. Po II wojnie światowej w roku 1946 w wyniku zaciętej wojny domowej rządy przejęli komuniści pod wodzą Envera Hoxhy (Hodży), który wprowadził w kraju dyktaturę typu stalinowskiego; utrzymano ją także po śmierci wodza. Od początku lat sześćdziesiątych rząd Albanii prowadził politykę skrajnej izolacji, utrzymując jedynie stosunki z maoistowskimi Chinami. Na przełomie lat 1990 i 1991 opozycyjne partie albańskie powstały przeciwko ostatniemu w Europie reżimowi komunistycznemu i od roku 1992 rządy objęła Albańska Partia Demokratyczna. W 1997 roku w wyniku rozruchów ludności spowodowanych bankructwem kas oszczędnościowych przeprowadzono przedterminowe wybory parlamentarne, które wygrała postkomunistyczna Albańska Partia Socjalistyczna.